Hiroshima III

Hiroshima – Terwijl we wachten op de trein die ons terugbrengt naar de stad, raken we aan de praat met een sjieke oudere dame die in perfect engels vraagt waar we vandaan komen. Nadat ik geantwoord heb vraag ik waar ze haar engels opgepikt heeft. Ze vertelt dat ze van Hawaii komt en dan volgt een verhaal dat een film waard is.
Als 14-jarig meisje begeleidt ze haar blinde oom voor een operatie in Japan, de reis per boot duurt lang. Ook moet ze van moeder het graf van papa bezoeken, in Japan gestorven als zij vijf jaar is. Als ze net in Yokohama zijn, breekt de oorlog uit en kunnen ze niet meer terug. Als de oorlog in de Pacific eindigt, is ze inmiddels getrouwd met een Japanse zeeman en blijft ze in Japan. Ze heeft haar moeder op Hawaii dan al jaren niet gezien, haar man bezoekt haar eerder dan dat moeder en dochter elkaar weerzien.
Ze is nu inmiddels 87 jaar oud en weduwe en zo vief als in Nederland iemand van 65 à 70 en ze woont al jaren in Hiroshima. Om dit verhaal te horen in Hiroshima is tien keer beter dan het Peace Museum, wat mij betreft.

Tijdens ons gesprek wuift ze een paar keer achteloos een wel erg grote wesp weg, die om ons heen zoemt. Als we afscheid nemen en de trein vertrekt, blijkt het beest de trein ingevlogen te zijn. Als de passagiers in de overvolle trein hem in de gaten krijgen, breekt er lichte paniek uit. De coup√© is vrij snel leeg, huilende kinderen en moeders met bleke bekkies. Dan stapt er een stoer gastje naar voren die de wesp lokt met een flesje drinken en het dier kruipt erin. Dop erop en hij roept “Safety”, klein applaus. Later opgezocht waar al die drukte goed voor was en wat blijkt, het ging om de Japanese Giant Hornet, de Osuzumebachi, jaarlijks goed voor 24 doden in Japan. Oke, serieuze shit! Hij steekt graag in het gezicht en z’n gif verteert weefsel. Als hij een ader raakt, is het einde verhaal.

IMG_0775.JPG

Volgende > Bericht

< Vorige Bericht

Geef een reactie

© 2019 Gunforhire.nl